شگردهاي قبض و بسط روايت در مثنوي معنوي (مطالعه موردي داستان دقوقي)

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن شگردهاي قبض و بسط روايت در مثنوي معنوي (مطالعه موردي داستان دقوقي) :


سال انتشار : 1396

تعداد صفحات : 49

تحلیل کارکرد روایی داستانی یکی از مهم ترین روش های شناخت داستان است. مجموعه حوادثی که در متن داستان رخ می دهند, شاکله اصلی داستان را پی می ریزند. سیر بسیاری از داستان ها انتقال از یک وضعیت به یک وضعیت دیگر و سپس بازگشت به وضعیت پیشین است. هر عاملی که خواننده را در رسیدن به پایان داستان معلق نگاه دارد, به نوعی آفریننده قبض و هر عاملی که سبب گشودگی و ادامه داستان گردد, به بسط روایی منجر می شود. مثنوی معنوی به سبب پیروی از ساختاری تو در تو و بهره گیری از شیوه داستان در داستان, یکی از نمونه های قابل توجه در به کارگیری این شگرد است. در این نوشتار داستان دقوقی (دفتر سوم) مورد بررسی قرار گرفته است. به نظر می رسد مولانا تحت تاثیر عوامل درونی و آموزه های اکتسابی, به گونه ای از روایت داستانی تمثیلی دست یافته و از همان طلیعه داستان (با عنایت به فضاسازی عرفانی, شیوه داستان در داستان و ...) روایت خویش را میدان گاه تداعی های پی در پی ساخته است. قبض و بسط های روایی خلق شده در این داستان, تعلیق هایی را رقم می زند که نتیجه آشکار آن, برانگیختن اشتیاق خوانندگان در رسیدن به پایان داستان است. شیوه کار در این پژوهش, پس از بررسی نحوه داستان پردازی در مثنوی و تبیین تداعی و شاخصه های مهم آن, تقسیم تمامی ابیات این داستان به 3 مرحله آغاز, میانه و پایان و تحلیل چگونگی شکل گیری قبض و بسط روایی در این 3 مرحله بوده است.   

لینک کمکی