بازکاوي چله نشيني در ساختار عرفان اسلامي ايراني

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن بازکاوي چله نشيني در ساختار عرفان اسلامي ايراني :


سال انتشار : 1396

تعداد صفحات : 52

چله نشینی یکی از آداب ویژه, برای ارتباط خاص با حقیقت یگانه است که با جلوه های مشترک و گاه متفاوتی در فرهنگ ها و مکاتب عقیدتی و مسلکی در ایران و بخش هایی از اروپا و شرق آسیا ظهور و بروز یافته است. هدف از پژوهش حاضر, بازکاوی چله و چله نشینی در عرفان شرقی و به ویژه عرفان اسلامی است؛ در این راستا به بن مایه های اجتماعی و تاریخی و ساختارهای فردی و سازمانی آن توجه شده است. ریشه چله نشینی را گونه ای اصیل از یکی از رسوم اعتقادی, مذهبی و عرفانی باید به شمار آورد که مقاصدی چون تسخیر عالم ماورا الطبیعه, به خلوت پناه بردن از قیل و قال روزمره, پیراسته شدن از آلایش ها, آراسته شدن به صفات متعالی, خالص شدن روح به منظور هماهنگی با روح آفرینش و رسیدن به کمال حقیقی و حقیقت ناب را دنبال می کند. بر این اساس چله نشینی در دو مفهوم عام و خاص مطرح می گردد؛ در مفهوم عام, گوشه گیری های سالکان در ساختارهای اعتقادی, عرفانی و دینی مورد نظر است تا بتوان با توجه به مرز ظریف بین شیوه های سلوک, محدوده ای مشخص برای چله نشینی متصور شد. چله نشینی در مفهوم خاص, چله نشستن در زمان مشخص در خانقاه به منظور دست یافتن به کمال حقیقت است. این پژوهش به روش توصیفی و تاریخی بر اساس منابع کتابخانه ای و استناد به منابع کتبی صورت گرفته است.

لینک کمکی